Ο Βέγγος έφαγε αληθινά χαστούκια από τον Χατζηχρήστο στον «Ηλία του 16ου»

Ο Βέγγος έφαγε αληθινά χαστούκια από τον Χατζηχρήστο στον «Ηλία του 16ου» ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ:«Εκείνη η σφαλιάρα με πονάει ακόμα». ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ: «Ήταν η σκηνή που εγώ έπαιζα έναν ψευτοαστυφύλακα κι ο Βέγγος έναν φουκαριάρη κακοποιό. Τον αρπάζω από το γιακά τον Βέγγο και αρχίζω τα χαστούκια, όπως έλεγε το σενάριο. Το πρόβλημα άρχισε όταν έπεσε το πρώτο χαστούκι. Τότε ο Βέγγος από τη δύναμη έφυγε από την κινηματογραφική μηχανή. Αρχίσαμε ξανά. Πάλι έφυγε από τη μηχανή. Φαπ. Μανούλα! Και άντε από την αρχή, φαπ. Μανούλα. Περίμενε κάθε λίγο και λιγάκι μετά από το χαστούκι όλο το συνεργείο. Με τη συναίνεση του Βέγγου τα χαστούκια έπρεπε να είναι αληθινά. Στο μεταξύ η ώρα περνούσε και η σκηνή δεν τέλειωνε. Άσε που αρχίσαμε να μακιγιάρουμε το Θανάση γιατί το μάγουλό του είχε κατακοκκινίσει από τα χαστούκια. Δεν θα το πιστέψετε αλλά έτσι με το χαστούκι φάγαμε ολόκληρη ημέρα. Και επιτέλους ένα από τα χαστούκια ήταν πετυχημένο…. Σκηνοθέτη είχαμε τον Αλέκο Σακελλάριο και οπερατέρ το φίλο μου Ντίνο Κατσουρίδη.»

ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ: Θυμάμαι πώς ο αγαπημένος μου Βέγγος, χωρίς να έχει προειδοποιηθεί,έφαγε αληθινά χαστούκια από τον Χατζηχρήστο στον «Ηλία του 16ου»: «Γυάλισε το μάτι του κι ήταν έτοιμος να χιμήξει στον Χατζηχρήστο, αλλά ήρθε απανωτά κι ένα δεύτερο βάρβαρο χαστούκι κι ο Βέγγος δαγκώθηκε και γέμισαν τα μάτια του δάκρυα». Αλλά όταν είδε το αποτέλεσμα στην οθόνη κατάλαβε την αξία τους. Κι έκτοτε ζητούσε να του ρίχνουν τα πιο δυνατά χαστούκια… “Τα χαστούκια” https://youtu.be/785sDAlxK0Y ΝΤΙΝΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ένας φινετσάτος αντιήρωας που δεν έκανε «μαγκιές» ως λαϊκός ήρωας της σκηνής και της οθόνης, που δεν ενσάρκωνε τον «κλασικό», λεγόμενο, τύπο Ελληνα, αλλά ήταν ένας γνησιότατος, πανανθρώπινος «αντιήρωας», ο γλυκός κι ευγενικός. Όταν ανέβαζε παραστάσεις που απαιτούσαν 5-6 ηθοποιούς, αυτός προσλάμβανε 15, ώστε να δώσει μεροκάματο σε κάποιον άνεργο συνάδελφο. Ή γυναίκα του πάντα του έλεγε «πήρες λίγα», διαπίστωση που έκανε και ο ίδιος σε συνέντευξη που έδωσε το 1993 στο περιοδικό «Ε» της Ελευθεροτυπίας. «Αισθάνομαι ότι πάντα λείπει ένα μηδενικό από την αξία μου, στο τέλος του αριθμού της αμοιβής μου»….

close